تالار ویولن

برخی از افراد وقتی اسم سلفژ (solfej) را می شنوند فقط به صدا خوانی فکر می کنند در صورتی که سلفز کل علم موسیقی است.مهمترین زمینه های آن:

صدا خوانی:مهمترین سود سلفژ برای نوازندگان ویولن است که کمک جالب توجهی به رفع فالشی می کند و مهمتر از آن نوازنده را قادر می سازد که خودش سازش را کوک کند.

ریتم خوانی:برخی از هنر جو ها توجه زیادی به ریتم نمی کنند و بیشتر تمرکز خود را روی صدای نت می گذارند و این اشتباه بزرگی است که مخصوصا در کار گروهی مشکل زیادی ایجاد می کند.

پیوسته خوانی:این مورد اهمیت و بحث گسترده ای دارد و کمک می کند که هنگام نواختن پشت سرهم ادامه دهیم.بهترین راه برای تقویت این توانایی این است که یک خط وسط کاغذی در نظر گرفته و روی خط و دوطرف خط کلمه،عدد،نت یا هر چیز دیگری بنویسیم (زیر هم) و به کلمه ی وسط نگاه کرده و سعی کنیم کلمات قبل و بعد را هم بخوانیم و همین طور از بالا به پائین ادامه دهیم:

                                            a                b                c

                                            d                e                f

                                            g               h                 i

                                            .                 .                .

                                            .                 .                .

                                            .                 .                .

این کار به ما کمک می کند که همیشه علاوه بر نتی که در حال نواختن آن هستیم یک یا دو نت جلوتر را هم دیده و آن را تشخیص دهیم.

البته این سه مورد جدا از هم نیستند و تا حد امکان باید همزمان با هم کار شوند.

تئوری موسیقی:این مورد در حد متوسط (نت ها،دستگاه ها،ریتم ها،کلید ها و..) برای همه لازم است ولی حد پیشرفته تر آن (هارمونی و ...) برای کسانی که قصد ادامه دادن موسیقی تا مدارج عالی را دارند لازم است.

نکته ی مهم:هر هنر جویی که سلفژ را برای کمک به ساز اصلی خود (مثلا ویولن) می آموزد  باید با توجه به مشکل خود این کار را انجام دهد مثلا هنر جویی که مشکل فالشی مشکل اصلی اوست نیازی به صرف کردن وقت خود روی ریتم خوانی یا تئوری ندارد.